ÖZGEÇMİŞ

       1 Haziran 1937 yılında Beykonak’ ta doğdu. İlkokulu köyünde okudu.1949 Yılında İvriz Köy Enstitüsü’ne girdi.1955 Yılında öğretmen oldu. Doğanhisar’ın Yazlıca Köyünde dört yıl öğretmenlik yaptı. Daha sonra Bursa Eğitim Enstitüsü’nün edebiyat bölümünü bitirdi. Nevşehir Nar Ortaokulu ve Konya Ereğli Lisesi’nde Türkçe öğretmenliği yaptı. Yirmi beş yıllık öğretmenliğinde Sarayönü, Derbent Ortaokullarında ve Konya Yabancı Diller ve Meslek  Yüksek Okulu’nda müdürlük yaptı.
        Mesleki yaşamını sürdürürken Bursa Erkek Lisesi’ni, Ankara Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Lisans üstü öğrenimini Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü’nde yaptı, kamu yönetimi uzmanı oldu.
       Öğretmenlikten emekli olduktan sonra yirmi beş yıl Konya ve İzmir’de avukatlık yaptı.
      Nevşehir ve Konya’da öğretmen olarak çalışırken yayın hayatını 36 sayı sürdüren “ŞÖLEN”  adında kültür - sanat dergisi çıkardı. Öykü, şiir ve denemelerini değişik dergilerde yayınladı.
         “Beykonak’lım”, “Toroslardan Doğan Güneş İvriz Köy Enstitüsü”  adında iki inceleme- araştırma kitabından sonra “Babamın Islığı “ (öykü) ve “Yamaç’ı (roman) yayınladı. Babamın Islığı 2009 Kaplan öykü ödülünü aldı.
          Bu ana uğraşları yanında, toplumsal ve mesleki sorunlarla da örgüt düzeyinde etkin olmaya çalıştı.Öğretmen örgütlenmesinde ön saflarda yer aldı.TÖS başkanlığı yaptı,TÖB-DER yönetiminde görev üstlendi.Doğum yeri Beykonak beldesinde , dernek ve vakıf biçiminde halkı örgütledi. Köyüne önderlik yaptı. Köylüsü Keziban’la evli olup üç çocukları vardır. Kimya Mühendisi Nilüfer, Tıp Doktoru Ayfer, Avukat Devrim.
         Şimdi İzmir’de yaşıyor, yazın çalışmalarını sürdürüyor, değişiklik olsun diye ara sıra da resim  yapıyor.

 

                 ÖYKÜM

Orak tarlasında doğurmuş anam beni,
Göbeğimi çavdar sapıyla kesip tuz ekelemişler,
İri karnında oğul sancıları,
Yılgın sürüler üstüne
Yiğitçe yürümüş kırkındaki anam.

Ayağımda eskiyen ayağımın derileri.
Ben sekizinde bir köy çocuğu,
Birinciyi eğitmen Osman’da okudum,
İkinciyi öğretmen Hasan’da..

Önce adımızı yazdırdılar ,sonra  Atatürk’ü.
Sonra da anlamadıklarımızı.

Toroslardaki gurbet kapısı
On ikideki öykümdü.
Çarığımın ipini şu taş ile kestimdi.
Aha kertilen yerler, direnç doludur.
Enstitüydü öğretmen okulu yaptılar,
Biz aynı kaldık.

Yurt ağladı,köy ağladı,biz ağladık
Göz yaşlarımız boşuna,
Anlayamadılar..
                                   1964 - Dündar Aydoğdu

Copyright 2015 Dündar Aydogdu